Po zakończeniu wartej ponad 23 mln euro (blisko 100 mln zł) inwestycji Wrocław wzbogaci się m.in. o supernowoczesne filtry węglowe oraz urządzenia do ozonowania, a w kranach popłynie czystsza woda. To jednak dopiero początek wielkich inwestycji. Wciągu najbliższych lat na modernizację i rozbudowę wodnokanalizacyjnej sieci magistrat miejski wyda 121 mln euro (520 mln zł), a blisko 60 proc. inwestycji sfinansuje Unia Europejska.
Unijne fundusze to wielka szansa dla polskich miast. Dziś kanalizacji nie ma w 162 aglomeracjach (12 proc.). Żeby spełnić wymogi stawiane przez Brukselę, w całej Polsce trzeba wybudować, rozbudować lub zmodernizować 1163 oczyszczalnie.
Jakość wody do picia ma duży wpływ na nasze zdrowie, dlatego przepisy sanitarne wszystkich krajów, Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) oraz Unii Europejskiej określają najwyższe dopuszczalne stężenia związków zawartych w wodzie oraz wskaźniki biologiczne. WHO ustala co pewien czas dopuszczalne lub zalecane wartości wybranych wskaźników składu i stanu wody. Na podstawie tych zaleceń, które w nieregularnych odstępach czasu są nowelizowane i uzupełniane, ustalane są wymagania jakościowe stawiane wodzie do picia w Polsce i w wielu innych krajach.
Odżelazianie wody w większości stacji wodociągowych polega na jej napowietrzeniu, a następnie przefiltrowaniu przez materiał porowaty. W wyniku napowietrzenia związki żelaza dwuwartościowego [np. Fe(HC03)2] zostają utleniane do wodorotlenku żelazowego, którego rozpuszczalność jest ok. 1000 razy mniejsza. Mniejsza rozpuszczalność skutkuje powstawaniem osadu Fe(OH)3, który oddzielany jest od wody w procesie filtracji.
Klasyczny sposób filtracji polega na przepuszczaniu wody przez złoże piaskowe, piroluzytowe, antracytowe i inne przy zachowaniu kierunku przepływu „z góry do dołu". Wówczas wytrącany wodorotlenek żelaza zatrzymuje się w przestrzeniach międzyziarnistych złoża lub na powierzchni ziaren złoża, obniżając stężenie żelaza w filtracie.
