Płuczki są miejscem, w którym odpija się ryby po odłowie. Zabieg ten jest warunkiem niezbędnym dla uzyskania najwyższej jakości mięsa karpia między innymi poprzez usunięcie wyczuwalnego niekiedy obcego posmaku mułu. Ryby po odłowie jesiennym aż do momentu sprzedaży świątecznej przetrzymywane są w specjalnych ziemnych magazynach.
Cały proces odłowu, wydawania i załadunku ryb jest niezawodny i sprawny dzięki mechanizacji wielu czynności. Ryby są transportowane w specjalnych basenach izotermicznych z żywic poliestrowych, zaopatrzonych w instalację natleniającą, co gwarantuje całkowicie humanitarne warunki w trakcie transportu.
Profesjonalne gospodarstwa rybackie znajdują się pod stałą opieką i kontrolą weterynaryjną. Monitoruje się także jakość wody - parametry wody spuszczanej ze stawów nie mogą przekraczać wartości dopuszczalnych w przepisach. Analizy wody są wykonywane w akredytowanych laboratoriach. Wielkość hodowli jest określona prawnie - 1500 kg/ha przyrostu ryb w ciągu sezonu. Przekroczenie tego parametru oznacza kary za zrzut ścieków ze stawów.
Stawy pełnią rolę zbiorników retencyjnych i naturalnych oczyszczalni. Sprzyjają bioróżnorodności, stwarzając doskonałe warunki siedliskowe dla wielu gatunków. Łagodzą warunki klimatyczne i podnoszą walory krajobrazowe otoczenia. Wbrew opiniom pseudo-ekologów stawy polepszają jakość wody, co potwierdzają badania w laboratoriach: wody odpływające ze stawów są czystsze niż wody dopływające.
Podobnie wygląda kwestia koszenia szuwarów, fałszywie uznanego za zagrożenie dla środowiska. W rzeczywistości koszenie pozytywnie wpływa na przyrodę, bowiem zwiększenie powierzchni stawów powoduje wzrost liczby wielu cennych gatunków zwierząt. Stawy zarastające - nieużytkowane stanowią siedlisko znacznie mniejszej grupy gatunków, choćby ze względu na mniejszą zawartość substancji odżywczych. Przyroda wie, co robi.
Skoro liczne ptaki i inne zwierzęta wybierają właśnie stawy użytkowane, a więc koszone, to znaczy, że doskonale czują się na ich terenie.
Hodowla karpia ma w naszym kraju długą tradycję zapoczątkowaną przez mnichów w drugiej połowie XII wieku. Pierwsze wzmianki o karpiach pochodzą z Bawarii i Czech. Polscy hodowcy szybko dorównali południowym sąsiadom - w średniowieczu polskie stawiarstwo uznawano obok czeskiego za najnowocześniejsze w Europie. Już w XIII wieku istniały wielkie gospodarstwa stawowe w dolinie Baryczy, w pobliżu Milicza i Przygodzic oraz w okolicach Oświęcimia i Zatora.
Pierwsze ślady obecności karpia w polskich dokumentach zawdzięczamy pismom Jana Długosza z 1466 r. Natomiast pierwszy podręcznik o chowie karpia powstał w 1573 r. Było to dzieło Olbrychta Strumieńskiego „O sprawie, sypaniu, wymierzaniu i rybieniu stawów”.
