-
Po zakończeniu wartej ponad 23 mln euro (blisko 100 mln zł) inwestycji Wrocław wzbogaci się m.in. o supernowoczesne filtry węglowe oraz urządzenia do ozonowania, a w kranach popłynie czystsza woda. To jednak dopiero początek wielkich inwestycji. Wciągu najbliższych lat na modernizację i rozbudowę wodnokanalizacyjnej sieci magistrat miejski wyda 121 mln euro (520 mln zł), a blisko 60 proc. inwestycji sfinansuje Unia Europejska.
Unijne fundusze to wielka szansa dla polskich miast. Dziś kanalizacji nie ma w 162 aglomeracjach (12 proc.). Żeby spełnić wymogi stawiane przez Brukselę, w całej Polsce trzeba wybudować, rozbudować lub zmodernizować 1163 oczyszczalnie.
-
Jednym z najważniejszych atutów tej technologii jest całkowite zniwelowanie przykrych zapachów. Ścieki są bowiem w sposób naturalny przedmuchiwane i napowietrzane. Dzięki temu w okolicy pompowni nie będzie się unosił fetor nieczystości. Cała procedura jest przy tym przyjazna nie tylko ludziom, ale także środowisku.
Przykrych zapachów najbardziej obawiali się sąsiedzi tłoczni ścieków.
- Cieszymy się, że ktoś o nas pomyślał. Będziemy mieszkać w pobliskich blokach Towarzystwa Budownictwa Społecznego. Dobrze, że pompownia nie będzie nam uprzykrzać życia - mówi Adam Dębała, który w ciągu najbliższych kilku dni wprowadzi się do nowego mieszkania.
Nowa tłocznia ścieków, po oficjalnym uruchomieniu (pod koniec listopada) obsługiwać będzie między innymi bloki Jaworznickiego Towarzystwa Budownictwa Społecznego, wybudowane przy ulicy Chełmońskiego. W sumie będzie w nich ponad 70 mieszkań.
-
Inwestycja, oprócz budowy oczyszczalni ścieków Pomorzany, obejmuje także budowę 5 pompowni ścieków z kolektorami tłocznymi, 200 km nowych sieci wodnych i kanalizacyjnych, renowację 60 km istniejącej sieci kanalizacyjnej, budowę 2 magistral wodociągowych Miedwie - Kijewo i Warszewo - Mścięcino oraz stacji filtrów na węglu aktywnym w Zakładzie Produkcji Wody Miedwie. Dzisiaj inwestycja jest zaawansowana rzeczowo w 56 procentach, a jej zakończenie planowane jest w 2010 roku.
Oczywiście nie wszystko przebiega bez zgrzytów. Kłopoty pojawiły się przy budowie oczyszczalni ścieków Pomorzany i nie zostanie dotrzymany termin jej ukończenia, tj. grudzień 2007 roku. Między innymi prace opóźnia odkrycie dawnego składowiska odpadów na placu budowy. Podczas testów wykryto również odkształcenia w konstrukcji jednego z biobloków. Usterka nie jest duża, ale musi zostać usunięta, i to jak najprędzej.
-
Z uwagi na konieczność pokonania sit wiążących wodę odwadnianie osadów wymaga dostarczenia odpowiedniej ilości energii. Ponieważ osad ma różną zdolność wiązania wody i różne wielkości sił używanych do oddzielania fazy stałej od ciekłej, do odwadniania wykorzystuje się trzy następujące po sobie metody.
Należą do nich1,2 zagęszczanie osadu, odwadnianie mechaniczne oraz metody termiczne.
Zagęszczanie osadu może być prowadzone z wykorzystaniem naturalnych sił grawitacji lub sił odśrodkowych wytworzonych mechanicznie (w ten sposób oddzielana jest tylko ta część wody, która jest słabo związana w aglomeracie kłaczka osadu). W celu usunięcia wody niezwiązanej podczas odwadniania mechanicznego wytwarzane są większe różnice ciśnień lub większe siły odśrodkowe, natomiast wody: kapilarna, międzycząsteczkowa, adsorpcyjna i wewnętrzna usuwane są z kłaczka osadu tylko na drodze termicznej.
W procesie mechanicznego odwadniania osadu do oddzielania fazy stałej od ciekłej służą dwie zasadnicze operacje1: filtracja przy pomocy ciśnienia (taśmowe prasy filtracyjne) oraz rozdział faz za pomocą sztucznie wytworzonych sił odśrodkowych (wirówki).
-
Centralna Oczyszczalnia Ścieków w Gliwicach jest mechaniczno-biologiczną oczyszczalnią z chemicznym wspomaganiem usuwania fosforu, beztlenową stabilizacją osadu oraz odzyskiem biogazu dla celów energetycznych i cieplnych. Oddana została do eksploatacji w czerwcu 2002 r.
Może przyjąć 51 tys. m3/d ścieków i oczyścić je do wartości zgodnych z ustawodawstwem polskim i dyrektywą 91/271/EWG.
Obecnie oczyszcza ok. 30 tys. m3/d ścieków (z tego 17% stanowią ścieki przemysłowe). Ich skład zmienia się nie tylko w ciągu doby, ale również w ciągu tygodnia. Zmienność ta oraz symultaniczność nitryfikacji i denitryfikacji w jednym reaktorze o przepływie karuzelowym powodują, że w osadzie czynnym rozwijają się bakterie nitkowate. Przez większą część roku pozostają one w równowadze (ich liczebność nie przekracza 2,5 w skali 0-5, a wartość indeksu osadu utrzymuje się w granicach 150-170 cm3/g). Jednak obecność tych bakterii powoduje, że osad jest wrażliwy na zakłócenia technologiczne.
-
Przez ostatnie lata wiele osób zajmujących odpowiedzialne stanowiska w administracji państwowej i samorządowej koniecznie domagało się legitymizacji wykonywania na podstawowym szczeblu administracji planów (programów, koncepcji) ochrony wód i gospodarki ściekowej.
Nie pomagały nietrafione inwestycje w oczyszczalniach ścieków i kanalizacjach. Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków obowiązek wykonywania planów modernizacji i rozwoju sieci nałożyła wyłącznie na przedsiębiorstwa komunalne stanowiące ich własność. Prawo ochrony środowiska nałożyło obowiązek wykonania programów, ale nie określiło ich szczegółowości w części dotyczącej ochrony wód. Stąd wątpliwości w tej materii. Oczywiście powód był prozaiczny. Jakiekolwiek opracowania w tej mierze musiałyby skutkować inwestycjami poważniejszymi niż zakup koszy i ogrodzenie składowiska. Przecież lepsza nieświadomość.
-
Węgiel zostawmy pod ziemią dla przyszłych pokoleń, bo one może zrobią z nim coś lepszego niż my teraz - mówi Zdzisław Celiński, dyrektor radomskiego oddziału techniki grzewczej i sanitarnej Instytutu Energetyki. Całą nadzieję pokłada w energii odnawialnej: - Jej źródłem może być np. wierzba energetyczna, tyle że jest ona dobra do małych przydomowych kotłowni. Nie da się nią grzać w wielkich elektrowniach. Plony z 200-300 hektarów starczą na ledwie kilka godzin pracy kotła. W dużych elektrowniach zużywa się całe pociągi paliwa dziennie.
Istnieją jednak sposoby osuszania takich osadów. Jednym z najbardziej efektywnych i tanich urządzeń do odwadniania okazały się specjalne rękawy, które w zasadzie wyglądają jak wielkie sprężyste worki. - Po raz pierwszy spotkałem się z nimi w Stanach Zjednoczonych, ale okazało się, że wymyśliła je staruszka Europa. Produkowane są w Holandii i stosowane do odwadniania mułu. Materiał rękawa jest elastyczny i porowaty, więc wyciska z osadów wodę. I po pewnym czasie można do jego wnętrza wpompować kolejną porcję osadów. Moim zdaniem jest to metoda rewolucyjna, dlatego że nie wymaga energii, tylko czasu i miejsca. Jest tania. Ma także wady, zwłaszcza w naszym klimacie, bo woda zimą zamarza. Ale ocieplenie klimatu nam tylko pomoże - śmieje się Celiński. Za pomocą rękawa osad można odsuszyć do wilgotności podobnej jak węgla brunatnego - 40-50 proc. - Tym już się da palić - mówi Celiński.
-
Ponad 400 planowanych przez samorządy inwestycji kanalizacyjnych nie spełnia wszystkich wymogów w zakresie efektywności ekologicznej oraz ma nienajlepsze wskaźniki amortyzacji – wynika z zestawienia opracowanego przez Krajowy Zarząd Gospodarki Komunalnej. Część z tych projektów może mieć spore trudności z uzyskaniem dofinansowania ze środków zewnętrznych, w tym z funduszy unijnych.
Zestawienie przygotowano na podstawie informacji przekazanych przez samorządy na potrzeby kolejnej aktualizacji Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych, nad którą prace rozpoczęto w ubiegłym roku.
-
Ponad tysiąc przydomowych oczyszczalni ścieków zbudują polskie i litewskie przygraniczne gminy, by chronić środowisko zlewiska rzeki Niemna i okolicznych jezior. Projekt ma kosztować 4,5 mln euro.
W gminie Płaska (Podlaskie) odbyło się seminarium dotyczące projektu "Kompleksowe oczyszczenie środowiska naturalnego zlewni rzeki Niemna i Kanału Augustowskiego - budowa przydomowych oczyszczalni ścieków w terenie gminy Płaska i samorządu rejonu Łoździeje".
-
740 mln zł będzie kosztowała modernizacja oczyszczalni ścieków, oraz zapewnienie kompleksowej ochrony cennym złożom wody pitnej w rejonie aglomeracji Kieleckiej. Inwestycje te będą realizowane z pomocą unijnego Funduszu Spójności. Obydwa projekty zaprezentowano posłom sejmowej Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, która obradowała w Kielcach.
Kosztorys pierwszego przedsięwzięcia opiewa na 150 mln zł, a drugiego na 590 mln zł - powstać ma m.in. 80 km wodociągu, 350 km kanalizacji i elektroniczny monitoring sieci Wodociągów Kieleckich, który zostanie zainstalowany w ich stacji ujęcia wody w Białogonie koło Kielc - wyjaśnił prezes zarządu tej spółki, poseł Henryk Milcarz (SLD).
